Bez czarny, zwany dzikim, pospolitym lub lekarskim, jest krzewem, a niekiedy drzewem dorastającym do 10 m wysokości. Rośnie niemal wszędzie - przy miedzach, drogach, zabudowaniach, na działkach. Nie należy go tępić bez powodu, gdyż jest dekoracyjny a zarazem leczniczy. Jego kwiaty są drobniutkie, bladożółte, zebrane w duże baldachy. Kwitnie w maju i czerwcu, a owoce dojrzewają na przełomie sierpnia i września. Bez szybko rośnie i rozrasta się dość szeroko. Łatwy jest również do rozmnażania i przyjęcia - z sadzonek lub z nasion. Nie ma specyficznych wymagań glebowych, rośnie dobrze na każdej glebie, chociaż najdorodniejszy, o ciemnozielonych liściach, rośnie na glebach żyźniejszych. Bez hodowany na działce, aby się nie rozrastał, musi być prowadzony w formie piennej, w postaci drzewa - po posadzeniu należy zastosować palik i w zależności od potrzeby obcinać dolne gałęzie krzewu, co spowoduje otrzymanie rośliny prosto rosnącej. Bez jest rośliną leczniczą - kora, liście, kwiaty i owoce. W kwiatach znajdują się flawonoidy, kwasy organiczne, związki aminowe, garbniki, olejki eteryczne, sole mineralne i witaminy, które działają moczopędnie, napotnie i są stosowane przy przeziębieniach. Owoce, bogate w witaminę C, mają właściwości przeciwbólowe i usuwają szkodliwe produkty przemiany materii. Z owoców wytwarza się konfitury i różne soki, które są niezastąpione przy przeziębieniach, chorobach gośćcowych i chorobach nerek. Z owoców można przyrządzić również smaczne wino.