Brzoskwinia zwyczajna jest drzewem dorastającym do 6 metrów wysokości, w odpowiednich warunkach może żyć około 30 lat. Uprawiali ją już Chińczycy ok. 4000 lat temu, następnie Rzymianie, a w uprawach w Polsce stała się popularna dopiero w VIII w. n.e. Chińczycy uważali owoce brzoskwini za święte, malowano je w świątyniach, ale pień i gałęzie drzewa brzoskwini według nich były niegodne tego zaszczytu, nie ścinano ich, ale zmurszałe i stare palono i wrzucano do wody. W Japonii natomiast chropowate pestki owoców brzoskwini były używane do wygładzania drewnianych powierzchni. Brzoskwinia ma błyszczące, podłużne liście, różowe, piękne kwiaty pojawiają się w kwietniu, jeszcze przed liśćmi. Owoc jest koloru żółtego, dochodzi do 200 g, pora dojrzewania owoców dla różnych odmian brzoskwini rozpoczyna się w lipcu lub później i trwa do października. Są one bardzo smaczne, aromatyczne, nadają się do bezpośredniego spożywania, jak również na przetwory - soki, dżemy, itd. Z uwagi na zawartość składników odżywczych - na przykład witaminy A, C, witamin z grupy B, węglowodanów i związków magnezu, fosforu i potasu - szczególnie korzystne działanie wykazują przy leczeniu chorób reumatycznych i układu moczowego. Stosowane są również w dietach odchudzających. Brzoskwinie powinny być sadzone na miejscach słonecznych, odpowiednio przycinane oraz zabezpieczane przed przemarznięciem, gdyż nie są odporne na niskie temperatury.