Jeżyny to znane i bardzo rozpowszechnione na wszystkich kontynentach i we wszystkich strefach klimatycznych krzewy, blisko spokrewnione z malinami. Spotyka się je często na działkach, są najczęściej sadzone jako krzewy użytkowe lub czasami ozdobne. W stanie dzikim - płożące się po ziemi pędy jeżyn tworzą zarośla i poszycia lasów mieszanych i liściastych, rosną one w olszynach, zaroślach, na zboczach wzgórz i nad brzegami wód. Popularnie używane są różne nazwy dla tego krzewu i jego owoców, jak na przykład "jeżyny" - nazwa dotyczy krzewów o owocach czarnych, błyszczących; "ostrężyny" - krzewów o owocach czerwonawych; "ożyny" - o owocach sinawych i matowych. Jeżyny owocują od sierpnia do października. Owoce tych krzewów wzmacniają organizm, są pomocne w niedokrwistości. Podobnie jak maliny, zawierają dużo potasu, nieznaczne tylko ilości sodu, trochę wapnia, magnezu i fosforu, żelaza oraz nieco miedzi. Są dość bogate w witaminę A, znajdują się w nich także małe ilości witamin z grupy B oraz witamina C. Wadą jeżyn jest to, że mają większe i twardsze niż u malin pestki. Jeżyny przetwarza się na galaretki, soki, marmolady, świetne wina, nalewki i likiery. Przygotowuje się z nich również desery i wypieki. Najpopularniejszymi gatunkami jeżyny do uprawy na przykład na działce są jeżyna bezkolcowa i jeżyna popielica. Pierwsza z nich powstała w wyniku skrzyżowania ze sobą kilku gatunków jeżyn rosnących powszechnie w lasach; druga, pospolita w Polsce, ma słodkie jagody o sinej barwie.