Rokitnik zwyczajny jest rośliną dwupienną - chcąc zapewnić sobie dobre plony, trzeba mieć na działce osobniki i męskie, i żeńskie. Krzew bardzo ładnie wygląda, ma długie, dwubarwne, lancetowate liście oraz pokryte kolcami pędy, jest też chętnie uprawiany ze względu na owoce, których jesienią może być naprawdę dużo. W niektórych regionach nazywany jest po prostu "oblepichą", ponieważ, gdy przychodzi pora owocowania, pędy krzewu dosłownie uginają się pod ciężarem niewielkich, ale bardzo licznych, pomarańczowych owoców. Znane w Polsce odmiany to przede wszystkim "Podarek Sadu" i "Augustynka". Rokitnik zwyczajny pochodzi z Rosji i tam jest powszechnie uprawiany. Wykazuje dużą odporność na mrozy, nie jest też zbytnio wymagający jeśli chodzi o gleby - wręcz nie powinny być one szczególnie żyzne, najlepsze są piaskowe lub gliniane. Żeby jednak roślina dobrze rosła, musi rosnąć w miejscu słonecznym, w cieniu zginie. Rokitnik trzeba także podlewać, szczególnie w okresie suszy. Krzew jest pożyteczny nie tylko ze względu na smaczne owoce, ale także z uwagi na współżycie z organizmami wiążącymi azot z powietrza. Rokitnik zwyczajny rozmnaża się szybko, zajmuje też sporo miejsca, więc należy dobrze zaplanować miejsce, w którym krzew będzie rósł oraz kontrolować liczbę pojawiających się młodych rokitników. Owoce rokitnika są piękne, lecz kwaśne, roczny zbiór z jednego krzewu to nawet 15 kg.